2007 – 2028: ένας σύγχρονος ελληνικός τραγικός κύκλος κλείνει

1.11.2026

Του Ησαΐα Κωνσταντινίδη 

23 Μαΐου του 2007... Στο Ολυμπιακό στάδιο των Αθηνών διεξάγεται ο τελικός του ευρωπαϊκού Champions League, ανάμεσα στην ιταλική Μίλαν και την αγγλική Λίβερπουλ. Τρόπον τινά, μία «ρεβάνς» του τελικού της ίδιας οργάνωσης δύο χρόνια προηγουμένως, στην Κωνσταντινούπολη, όπου νικήτρια ανεδείχθη στη διαδικασία των πέναλτις η αγγλική ομάδα. Όμως το 2007 η Μίλαν ήταν που νίκησε (με 2-1) και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης! 

Την ίδια ώρα, κυριολεκτικά μερικά μέτρα πιο κάτω, παιζόταν η μοίρα του ελληνισμού. Σε (μυστική) συνάντηση κορυφαίου επιπέδου αποφασίστηκε το σχέδιο της τελικής φάσης εξόντωσης του ελληνικού έθνους… Σχεδιάστηκε δηλαδή σε βάθος περίπου εικοσαετίας, ή τριών εβδομάδων ετών κατά την ψυχοϊστορία (+/- 21 χρόνια), η διάλυση του ελληνικού κράτους. Κι ετούτο, έως ότου μπούμε στην τελευταία επταετία, δηλ. από το 2028 έως το 2035, όταν και νομοτελειακά έπεται η κατάργηση της «Ελληνικής Δημοκρατίας» Α.Ε., που διαθέτει κλειδάριθμο και ΑΦΜ. [Κάποτε, σε κοινοβουλευτική μας ερώτηση προς τον αρμόδιο υπουργό εξωτερικών, ο τελευταίος αναγκάστηκε να απαντήσει ότι ΟΝΤΩΣ το σύγχρονο νεοελληνικό κρατίδιο αποτελεί ανώνυμη εταιρεία με τα συνακόλουθα φορολογικά στοιχεία!]. 

Δύο Έλληνες διανοητές που επισήμαναν την έναρξη του εν λόγω τραγικού κύκλου υπήρξαν ο διακεκριμένος πολιτικός επιστήμων Κωνσταντίνος Αντωνάκης, σε διάφορες εκπομπές του και κατά καιρούς δηλώσεις του, καθώς και ο γνωστός καθηγητής του Παντείου πανεπιστημίου Γιάννης Βούλγαρης, ο οποίος εξέδωσε το 2025 το έργο «Στην άκρη του γκρεμού. Ελλάδα 2007-2019». Αμφότεροι υποστηρίζουν αυτό που υποστηρίζει κι ο γράφων, ότι δηλαδή το 2007 αποφασίστηκε και ξεκίνησε η δραματική περίοδος που βιώνουμε, με όλα όσα κατά καιρούς την χαρακτήρισαν (Δεκέμβρης 2008, Μνημόνια, κορονοϊός, ενεργειακή κρίση, μεταναστευτικό κτλ.). 

Βέβαια το καλοκαίρι του 2007 η Ελλάδα βίωσε τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, με δεκάδες νεκρούς. Ήταν φανερό ότι ο περιβόητος «Στρατηγός Άνεμος» υπήρξε το πρωταρχικό στάδιο ενός ευρύτερου και σε βάθος χρόνου σχεδίου. Ακολούθησαν οι τραγικές στιγμές της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, ειδικά μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009, με αποτέλεσμα σήμερα: η Ελλάδα να έχει ακόμη μεγαλύτερο δημόσιο (και ιδιωτικό) χρέος από τότε, παρά τις μνημονιακές θυσίες, το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας να είναι έτοιμο ανά πάσα στιγμή να τιναχθεί στον αέρα (μόλις 1,5 εργαζόμενος για έναν συνταξιούχο!), το ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων είναι ήδη 1:2 (στατιστικά στοιχεία της αρμόδιας Αρχής του έτους 2025), σχεδόν ένα εκατομμύριο νέοι Έλληνες έφυγαν για τα ξένα και η Ελλάς κατήντησε χώρα γερόντων, ενώ άλλοι τόσοι λαθρεπήλυδες εξ Ασίας και Αφρικής, στο σύνολό τους σχεδόν μουσουλμάνοι, αποικίζουν την πατρίδα μας βάσει του σχεδίου μιγαδοποίησης Κούντενχοβε-Καλλέργκι του 1923… 

Δύο ήταν οι κεντρικοί σταθμοί αυτής της περιόδου παρακμής της χώρας, όπως τουλάχιστον θα καταγράψει οπωσδήποτε ο ιστορικός του μέλλοντος: 

1. η υπαγωγή της Ελλάδας στο πρώτο Μνημόνιο, μετά τη σχετική δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου, στις 23 Απριλίου 2010, από το Καστελλόριζο. Πράγματι, η απόφαση αυτή του Γ.Α.Π. (της «μορφής με το μουστάκι» των καρτών “Illuminati”) ήταν πράξη κεντρικότατης σημασίας όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και γενικά για την Ευρώπη. Σε ελληνικό επίπεδο, με μία και μόνο κίνηση ο Παπανδρέου-υιός διέλυσε το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα! Αλλά και σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, μόλυνε με ανίατο οικονομικό καρκίνο την Ευρωζώνη, σε σημείο σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση να παρουσιάζει βαρύτατα συμπτώματα αποσύνθεσης… 

2. η εμφάνιση και η ανάδειξη στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή, ναι μεν μεσοπρόθεσμα εγκλωβίστηκε και φυλακίστηκε από το σύστημα, αλλά σε μακρόπνοο επίπεδο ο Αγώνας της ιστορικά θα δικαιωθεί. Διότι ανάγκασε το καθεστώς, τρομοκρατημένο από την άνοδό της, να προβεί σε αυτοχειριασμό, καταστρατηγώντας την ίδια του τη νομική και πολιτική υπόσταση! Όντως, από την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή και μετά δεν υφίσταται πλέον έννομη και συνταγματική τάξη στη χώρα: όλα αυτά έχουν καταργηθεί στο όνομα της «καταπολέμησης του ναζισμού». Και μάλιστα νόμοι και Σύνταγμα παραβιάζονται ασταμάτητα από τους θεωρούμενους θιασώτες τους, που πολύ απλά δολοφόνησαν την ίδια τους τη δημοκρατία… 

Και τώρα, τι; Είναι βέβαιο ότι την Πρωτοχρονιά του 2028 τα πάντα θα είναι διαφορετικά στη χώρα, και όχι μόνο. Έπονται ραγδαίες εξελίξεις. Στο εσωτερικό της Ελλάδας, οι εκλογές, οι οποίες θα είναι αναμφίβολα ανορθόδοξες εκλογές, πέραν των όσων είχαμε παρελθοντικά συνηθίσει. Μαρία Καρυστιανού, Ηλίας Κασιδιάρης, αλλά κυρίως η αναμενόμενη επανεμφάνιση του Αντώνη Σαμαρά, όλα αυτά μαζί έπονται να λειτουργήσουν αποσταθεροποιητικό για το σάπιο ανθελληνικό κατεστημένο. Εξωτερικά, ο ελληνοτουρκικός χώρος αναμένεται να αναδιαμορφωθεί, κάτι που φυσικά δεν θα γίνει χωρίς ανωμαλία στο Αιγαίο, την Κύπρο ή αλλού. Τα πάντα αλλάζουν, με μορφή μάλιστα χιονοστιβάδας. 

Πρωτοχρονιά του 2028: ένας κύκλος κλείνει, μπαίνοντας στην τελική φάση του νεοελληνικού δράματος που θα αποκορυφωθεί, ως ειμαρμένη, το έτος 2035. Και τότε θα μιλάμε πλέον για μία εντελώς διαφορετική χώρα. Όπως είχε πει άλλοτε (την άνοιξη του 2008), ως δραματική προειδοποίηση, απευθυνόμενος προς τον υπογράφοντα αυτό το άρθρο, Εκείνος που Πρέπει,: «Δυστυχώς, μόνο με αίμα θα γίνει παιδάκι μου η νέα αρχή… Και το νεογνό κολυμπάει στο αίμα σαν τίκτεται».