• .

Γέροντας Χριστοφόρος, υπεύθυνος Καθιδρύματος “Άγιος Χριστοφόρος”

“Αλήθεια δεν νιώθω Απόστολος αλλά Μαχητής της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο”

12.04.2014

Συνέντευξη στον Φώτιο Μπαμπάνη


Ποια είναι η νομική μορφή του Καθιδρύματος «Άγιος Χριστοφόρος»;


Εις το όνομα και προς δόξαν της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου Τριάδος και του εν Αγίοις πατρός ημών Αγίου Χριστοφόρου, από τα μέσα του έτους 2013 η νομική μορφή του Καθιδρύματος ορίζεται ως Αστική Εταιρεία Φιλανθρώπως–Λατρευτικού–μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα Καθίδρυμα, με την επωνυμία «Άγιος Χριστοφόρος» και την ευρύτερη κοινωνική έννοια και παρουσίαση «Η ΣΤΕΓΗ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ», λόγω και της ειδικής δραστηριότητος Φροντίδας με παροχή καταλύματος για Ηλικιωμένους γενικώς, καθώς και σε άτομα με αναπηρία.


Ποιοι οι σκοποί του Καθιδρύματος;


Σ κ ο π ό ς της υπάρξεως και λειτουργίας του Καθιδρύματος, μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα, με την επωνυμία «Άγιος Χριστοφόρος», γενικά είναι οι στοχευμένες δράσεις κατά της φτώχειας και του οικονομικού αποκλεισμού:

> Η πνευματική και παντοειδής υλική συμπαράστασις του Χριστεπωνύμου πληρώματος και πάντων των αναξιοπαθούντων.

> Η δια πολυμερούς Χριστιανικού, πνευματικού, κοινωνικού και ανθρωπιστικού τρόπου αειφόρος προσπάθεια επίλυσις των ανθρωπίνων προβλημάτων και η αναδημιουργία του κυρίαρχου ανθρωπίνου Χριστιανικού αγαθού της Α γ ά π η.

> Η αρωγή, συμβολή και ανάληψις κάθε πρωτοβουλίας ως και η εκπόνηση Δραστηριοτήτων Φροντίδας με παροχή καταλύματος για Ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρίες και ευρισκομένων εις κατάστασιν αποδεδειγμένης ανάγκης.

> Η προώθησις της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού με την οργάνωση Εθελοντικών Ομάδων σε θέματα καταπολεμήσεως του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού.

> Η εις τι χρονικόν διάστημα εκδήλωσις δημιουργίας Ησυχαστικής – Μοναχικής κοινοβιακής Αδελφότητος, πνευματικών τέκνων του Καθηγουμένου Γέροντος Χριστοφόρου, του και Πνευματικού μας πατέρα η οποία θα βιώνει με τις θεμελιώδεις αρχές του Μοναχισμού διατηρώντας απαρασάλευτους τους νόμους του Ελληνικού Κράτους και της Κρατούσης Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

> Η ενεργός συμμετοχή στη Φιλανθρωπική, Πνευματική Προνοιακή και Ανθρωπιστική ζωή της χώρας μας όπως και των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών.

> Η προώθησις των σκοπών θα πραγματοποιείται και μέσω δημοσιεύσεων, ομιλιών, εκδρομών, προβολών, που αφορούν διαχρονικά τις Ορθόδοξες Χριστιανικές παραδόσεις.

Σ τ ό χ ο ς κύριος και εξειδικευμένος, είναι η ενίσχυσις οικονομική, βιωτική και κοινωνική, των ευπαθών ομάδων των Ηλικιωμένων, εν Ιησού Χριστώ αδελφών μας, της (3ης) τρίτης και (4ης) τετάρτης Ηλικίας και η καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού δίνοντάς τους την ευκαιρία να νοιώσουν και μέσα από ο μ ά δ ε ς ε θ ε λ ο ν τ ώ ν την χαρά της δημιουργίας, καθόσον με την συμμετοχή τους καλλιεργείται και το πνεύμα Φιλοπονίας.


Ποια ήταν η εσωτερική σας παρόρμηση να αναλάβετε το βάρος ενός τόσο μεγάλου Φιλανθρωπικού Έργου;


Από τα Γυμνασιακά μου ακόμη χρόνια ενδιαφερόμουν και συμμετείχα στις οργανωμένες δράσεις και δραστηριότητες συμπαραστάσεως και φροντίδας του πλησίον μου, μέσω του Προσκοπισμού και του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (Ε.Ε.Σ.) αλλά και του επαγγελματικού προσανατολισμού για την επιβίωση.

Κατόπιν, το 1985, σε ένα καθαρά επαγγελματικό μου ταξίδι στο Ισραήλ και συγκεκριμένα στην Αγία Πόλη των Ιεροσολύμων, μετά το προσκυνητικό μου διάβα από το Πραιτόριο στον Γολγοθά και τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως, ήρθε το κάλεσμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού έτσι απλά, χωρίς να το περιμένω και πλημμύρισε την καρδιά και το είναι μου. Έκτοτε, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, πραγματοποιήθηκε η κουρά μου σε μοναχό και εν συνεχεία οι εις Διάκονον και Πρεσβύτερον χειροτονίες μου, καθώς και η χειροθεσία και εγκατάστασή μου ως Ηγούμενο της Ιεράς Μονής της μετανοίας μου, του Αγίου Βλασσίου Στυλίδας.

Η μετέπειτα αφοσίωσή μου στο φιλανθρωπικό έργο ήταν η φυσική συνέχεια της αφοσίωσής μου στον ενσαρκωθέντα λόγο του Κυρίου ημών. Μετέχει κάποιος της χάρης του Κυρίου, μόνο όταν βρίσκεται στο πλευρό των συνανθρώπων του που πάσχουν, όταν συμπαρίσταται στη θλίψη τους, όταν τους φροντίζει ευρισκομένους εν ανεχεία και ανάγκη. Όλα αυτά τα χρόνια, όσο έβλεπα τις συνθήκες στην πατρίδα μας να δυσκολεύουν με συνεχιζόμενο ρυθμό, τόσο πιο έντονη ένιωθα την ανάγκη της προσφοράς.

Τα τελευταία χρόνια, που η κατάσταση είναι πραγματικά εκρηκτική, αισθάνομαι πως ό,τι κι αν κάνω υπολείπεται κατά πολύ αυτού που χρειάζεται και που οφείλω στους συνανθρώπους μου να κάνω. Αυτή η αίσθηση, του να βλέπεις αμέτρητους ανθρώπους να βρίσκονται σε ανάγκη, να νιώθεις τον πόνο και την αγωνία, την απόγνωση και την απελπισία τους, πραγματικά, κανέναν Άνθρωπο δεν μπορεί να αφήσει να εφησυχάσει, να αδιαφορήσει, να πει «όλα καλά, δεν χρειάζεται να κάνω τίποτε άλλο». Κάτι τέτοιο είναι αδύνατον.

Νιώθετε ως ένας άλλος Απόστολος, υπό την ευρείαν έννοια, μέσω μιάς κοινωνίας που βρίσκεται σε κρίση;

Αλήθεια δεν νιώθω Απόστολος αλλά Μαχητής της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο με όπλο την Α Γ Α Π Η και βέβαια εκφραστής του Αγίου Ευαγγελίου, ως ένας Ιερωμένος, που προσπαθεί να υπηρετεί άοκνα το λόγο του Κυρίου μας και να διδάσκει την Αγάπη του, μέσω της προσφοράς στους συνανθρώπους μας, γιατί αυτό είναι που πραγματικά προσπαθώ με όλες μου τις ανθρώπινες δυνάμεις να κάνω. Επίσης, νιώθω πως, σήμερα που μιλάμε, ζούμε σε μια κοινωνία, η οποία χαρακτηρίζεται πρωτίστως από κρίση π ν ε υ μ α τ ι κ ή και είναι ανάγκη ο επανευαγγελισμός του Ιησού Χριστού στις καρδιές μας για να την ξεπεράσουμε, αγαπητέ. Γι’ αυτό ακριβώς, πρώτα πρέπει να αναζητήσουμε την αλήθεια μέσα στις ψυχές μας και με οδηγό την Αγάπη του Κυρίου μας να πολεμήσουμε ενωμένοι ενάντια στα δεινά που μας βρήκαν.


Πιστεύετε ότι με το Φιλανθρωπικό σας έργο έρχεστε εσείς να καλύψετε στην πράξη την απουσία και την αναλγησία των Κυβερνήσεων των Μνημονίων;


Η αναλγησία είναι πολύ σκληρή λέξη και δεν θα ήθελα να χαρακτηρίσω ως τέτοια καμμία Κυβέρνηση, διότι θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για ανεπάρκεια που οφείλεται στον καταιγισμό των προβλημάτων που έπληξαν την πατρίδα μας, αλλά και μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας προσωπικά. Βεβαίως, ουδείς αρνείται ότι πολλά είναι τα κακώς κείμενα και τα κακώς πεπραγμένα στη χώρα μας, όπως και σε όλες τις χώρες του κόσμου, άλλωστε, αλλά οι αφορισμοί είναι περιττοί, ειδικά αυτή τη στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που, πραγματικά, υποφέρουν. Θεωρώ πως δεν είναι ώρα για στείρες αντιπαραθέσεις, αλλά για συντονισμένες δράσεις, είναι η στιγμή που όλοι οι φορείς, κρατικοί, εκκλησιαστικοί, λαϊκοί, πρέπει να έρθουμε κοντά, να συνεργαστούμε και να σκύψουμε με αγάπη πάνω από το δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό.


Η φιλανθρωπική σας δραστηριότητα περιορίζεται μόνον σε τροφή και ένδυση απόρων και αστέγων ή επεκτείνεται και στις ψυχικές-θρησκευτικές τους ανάγκες;


Ο Θεός επί σαράντα συναπτά έτη φρόντισε το λαό του στην έρημο, ώστε να μην του λείψει η τροφή, αλλά του παρέδωσε και την Ιερά Διαθήκη, ώστε να οδηγήσει την ψυχή τους στη σωτηρία. Η Ορθόδοξος πίστη μας θεωρεί τον Άνθρωπο ως ψυχοσωματική οντότητα, κι ως τέτοια σπεύδει να τις καλύπτει, όσο το δυνατόν, εκτός από τις βιοτικές, και τις πνευματικές του ανάγκες και τις βιοτικές.

Ομοίως κι εμείς, χωρίς βέβαια να είναι προαπαιτούμενο για να τύχει κάποιος της βοήθειάς μας, εφόσον ο ίδιος αναζητήσει την πνευματική του στήριξη και τη θρησκευτική διακονία, βεβαίως και του την προσφέρουμε, όπως, άλλωστε, μας καλεί και το ιερατικό σχήμα που φέρουμε.


Πιστεύετε ότι η Εκκλησία σήμερα μπορεί να έχει έναν καταλυτικό ρόλο στα σύγχρονα δρώμενα, προσφέροντας αφειδώς την στήριξή της, υλική και πνευματική στους πάσχοντες και εξαθλιωμένους συμπατριώτες μας;


Η Εκκλησία ήδη έχει καταλυτικό ρόλο στα σύγχρονα δρώμενα, προσφέροντας αφειδώς τη στήριξή της, όπως ακριβώς έκανε όλα τα χρόνια της παρουσίας της στην πατρίδα μας. Όμως, τα προβλήματα των συνανθρώπων μας είναι τόσα πολλά και τόσο μεγάλα, που, πράγματι, η Εκκλησία, με όση προσπάθεια κι αν καταβάλλει, είναι αδύνατον να τα λύσει όλα.

Η Κρίση έχει τόσο πολύ «εισβάλλει» και «καταλάβει» την καθημερινότητά μας, που νιώθουμε σαν ένας άλλος Ηρακλής, σαν να πολεμούμε τη Λερναία Ύδρα της δυστυχίας, όπου με καθημερινό αγώνα «κόβουμε ένα κεφάλι» και στη θέση του φυτρώνουν άλλα δύο.

Όμως, να είστε βέβαιος, δεν απογοητευόμεθα ούτε θα πάψουμε την προσπάθειά μας. Αντιθέτως, συνεχίζουμε με καλή διάθεση, με αγάπη, με αφοσίωση και με εντονότερη την αναζήτηση των ανθρώπων εκείνων που θα σταθούν στο πλευρό μας και θα συμπαρασταθούν στο δίκαιο και θεάρεστο αγώνα μας.

Βιώνουμε έναν αδυσώπητο πόλεμο σε καιρό ειρήνης και μία υποδούλωση της χώρας μας σ’ όλα τα επίπεδα. Πιστεύετε ότι η Εκκλησία μας μπορεί να διαδραματίσει, έναν ρόλο αντίστοιχο με εκείνον του 1821;


Δυστυχώς για τη χώρα μας, τα πράγματα σήμερα είναι πολύ πιο περίπλοκα και ο πόλεμος που βιώνουμε πολύ πιο ύπουλος και «βρώμικος» από τον αντίστοιχο της Τουρκοκρατίας και δεν αρκεί, δεν θα’ χει αποτέλεσμα το «να πιάσουμε τα όπλα». Επομένως, κι ο ρόλος της Εκκλησίας μπορεί και πρέπει να είναι άμεσος, δυναμικός και πολύπλευρος, προκειμένου να βοηθήσει ουσιαστικά κι αποτελεσματικά το δοκιμαζόμενο ποίμνιό της.

Να είστε βέβαιος ότι η Εκκλησία με την ευρύτερη έννοιά της έχει αυτή τη διάθεση και ήδη καταβάλλει, στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, μέγιστη προσπάθεια. Προκειμένου, όμως, αυτή η προσπάθεια να επεκταθεί ακόμη περισσότερο, πρέπει πρώτα να γίνει κατανοητό από κάποιους ότι δεν πρέπει να συγχέουν, ηθελημένα ή μη, το θέμα της διάκρισης της εκκλησίας από την κοσμική εξουσία με το μείζον ζήτημα της φιλανθρωπίας. Η κοινωνική πρόνοια δεν είναι άσκηση εξουσίας, είναι αρμοδιότητα και ευθύνη και έργο όλων των ανθρώπων, πολλώ δε μάλλον της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, που δεδομένα είναι ταγμένη στη φροντίδα του κάθε συνανθρώπου μας, ευρισκομένου εν ανάγκη και κακουχία.


Ποιες είναι οι άμεσες και επείγουσες ανάγκες του Καθιδρύματος, βάση των άμεσων στόχων σας, και πώς αυτές μπορούν να καλυφθούν;


Το Καθίδρυμα «Άγιος Χριστοφόρος» εδώ και 10 χρόνια, οπότε κι άρχισε να δραστηριοποιείται ατύπως, ως Κοινωφελής Ομάδα Φιλανθρώπων συμπολιτών μας, με σκοπό την παροχή κοινωφελούς έργου προς κάθε συνάνθρωπό μας που χρήζει βοηθείας, είχε επικεντρωθεί στη διανομή τροφίμων και ρουχισμού, κυρίως στην περιοχή του κέντρου των Αθηνών, και σε οικογένειες με οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Από το 2013, όμως, κεντρικό σημείο στους σκοπούς μας αποτελεί η πραγματοποίηση Δραστηριοτήτων Φροντίδας, με δημιουργία χώρου Κοινωνικής Ένδυσης, χώρου Κοινωνικής Εστιάσεως καθώς και χώρων Στέγασης Φιλοξενίας ή και Φροντίδας, με παροχή καταλύματος απομονωμένων ατόμων και απομάχων της ζωής, ηλικιωμένων ευρισκομένων εις την τρίτην (3ην) και τέταρτην (4ην) ηλικίαν.

Επίσης, για την καλύτερη οργάνωση και το συντονισμό των δράσεών μας, δημιουργήσαμε τη Διοικητική Έδρα του ιδρύματος, που βρίσκεται στην οδό Σταδίου 60, όπου μπορεί να μας βρει όποιος επιθυμεί να ενημερωθεί για την προσπάθειά μας και να συνεισφέρει σε αυτήν.

Εκεί, λοιπόν, που πάσχουμε, απ’ τη στιγμή που επεκτείναμε τους στόχους μας, είναι ο εξοπλισμός της Διοικητικής Έδρας του ιδρύματος και οι χώροι που θα φιλοξενήσουν τα Κοινωνικά Κέντρα Ένδυσης και Σίτισης, καθώς είναι, πλέον, τόσες οι ανάγκες των συνανθρώπων μας, αλλά και τόσες οι προσφορές αδελφών μας που συνδράμουν τον αγώνα μας, που είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν αυτές από τους χώρους που χρησιμοποιούσαμε ως τώρα. Προς αυτή, λοιπόν, την κατεύθυνση έχουν στραφεί αυτή τη στιγμή οι προσπάθειές μας.


Τι στοχεύει στο μέλλον το Καθίδρυμα;


Το Καθίδρυμα «Άγιος Χριστοφόρος», όπως ανακοίνωσα πρόσφατα, στην εκδήλωση του Αγιασμού και των Εγκαινίων της διοικητικής έδρας του ιδρύματος, κήρυξε την έναρξη των Ιδρυματικών του δραστηριοτήτων, οι οποίες είναι:

* Κοινωνικό Κέντρο Σίτισης.

* Κοινωνικό Κέντρο Ένδυσης.

* Μονάδα Φροντίδας και Φιλοξενίας Ηλικιωμένων.

Επιπλέον, η προώθηση του εθελοντισμού, με την παράλληλη οργάνωση ή συν-οργάνωση εκπαιδεύσεως Εθελοντικών Ομάδων σε θέματα αλληλεγγύης και καταπολεμήσεως του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού.


Στα εγκαίνια της Διοικητικής Έδρας και την κοπή της βασιλόπιττας στα οποία είχαμε την τιμή και ευχαρίστηση να παραβρεθούμε δεν είχαμε παρατηρήσει να υπήρχαν αυτά τα χαρτοκιβώτια και οι σακούλες που βλέπουμε σήμερα εδώ σε μεγάλη ποσότητα. Θέλετε να μας πείτε γιατί βρίσκονται εδώ και τι περιέχουν;


Αγαπητέ μου κ. Μπαμπάνη, χαίρομαι πραγματικά για την παρατηρητικότητά σας διότι αλήθεια είναι ότι στα Εγκαίνια και την Κοπή της Βασιλόπιττας δεν είχαμε αυτά τα χαρτοκιβώτια και τις σακούλες. Κυλώντας όμως ο χρόνος των δραστηριοτήτων μας και πλησιάζοντας ημέρες Α γ ά π η ς της Αναστάσεως του Χριστού μας οι Φίλοι του Καθιδρύματος μας έχουν πλημμυρίσει με διάφορα προϊόντα και ρούχα για τους αναξιοπαθούντας συνανθρώπους μας τα οποία πλέον δεν χωρούν στην αποθήκη την οποία έχουμε και τα φέραμε εδώ, διότι όπως αντιλαμβάνεσθε δεν μας περισσεύουν τα αναγκαιούντα για να νοικιάσουμε και δεύτερη αποθήκη (!).


Γέροντα Χριστοφόρε, πριν σας αφήσουμε να συνεχίσετε την καθημερινή φροντίδα και συμπαράσταση των δεινοπαθούντων συμπολιτών μας θα θέλαμε τις Ευχές σας...


Η Ευλογία Του Θεού Σε όλους εσάς, τους Δημοσιογράφους, τους Τεχνικούς και Διοικητικούς συνεργάτες σας, τους Πνευματικούς Φίλους και Συνεργάτες του Καθιδρύματος καθώς και στο ευρύτερο Χριστεπώνυμο πλήρωμα!

Εύχομαι Πολλήν την Ευλογίαν του επί το εκούσιον πάθος ερχομένου και Αναστάντος εκ νεκρών δια την ημών Σωτηρίαν Χριστού του Αληθινού Θεού και Πλουσία την Χάρη του Προστάτου του Καθιδρύματός μας και όλων των Ο Δ Η Γ Ω Ν « ΑΓÍΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦÒΡΟΥ»! Και τω Θεώ Δόξα!

67 προβολές

Θέλετε να γίνετε συνδρομητές μας;  

© 2020 by I.CON & Associates